كند سخت « 1 » و آن جايها « 2 » بديد بوذ و آن دندانها سياه بوذ ، اكنون « 3 » بروغن ببايذ ماليذن و « 4 » باز خاكستر سوذه « 5 » باز موى اسب بدان « 5 » جايها بر بايذ ماليذن تا دندانهاش « 6 » از آنجا بيرون آيذ . باز اكر كلب الكلب كزيذه بوذ كار دشوارتر « 7 » بوذ ، و نشان اين سك ديوانه آن بوذ كى اين سك را جشمها سرخ بوذ و زفان « 8 » از دهان بيرون آمذه بوذ و كسى را ندانذ « 9 » نه آشنا و نه بيكانه و هرك را بيابذ بكزذ و دايم از دهان « 10 » وى « 11 » آب « 11 » همىروذ و دم بر ان اندر كشيده بوذ و سكان از وى همىكريزند اكر نان يا خمير بلعاب « 12 » وى تر كنى « 13 » بيش سك افكنى يا بيش مرغ نخورذ و ان خون كه از كزيدكى اين سك آيذ اكر با خمير بياميزى يا بنان ، سك و مرغ « 14 » نخورند و جن بر اين « 14 » كس « 15 » جهل روز برآيذ ديوانه كردذ و از آب بترسذ و آب نخورذ « 16 » و « 16 » اندر آن هلاك شوذ و بوذ كى تا جهار ماه بماند اندرين حال ، جن دانستى كه اين سك ديوانه بوذه است جهد آن بايذ كردن تا آن ريش وى كشاذه كردذ و بر ان جاى حجامت كنند و بمكّند نيك تا زهر از انجا بيرون آيذ « 17 » و ونده او را « 18 » ببايذ جوشانيدن با روغن كاو و مرهم كنند و بدان‌جاى بر بربندند دايم تا ان زهر از آنجا بيرون آيذ و باز از قبل آن تا آن ماليخوليا نكند جهد كند تا سودا از آنجا لختى « 19 » بيرون آرذ و تن را تر كند و يكى معجون بوذ و « 4 »

--> ( 1 ) - ف : سخت كند ( 2 ) - ب ه : خود ( 3 ) - ب ه : انجا ( 4 ) - ف : « و » ندارد ( 5 - 5 ) - ف : با موى اسب بر ان ( 6 ) - ف : دندانها ( 7 ) - ف : دشوار ( 8 ) - ف : زبان ( 9 ) - ف : نشناسد ( 10 ) - ب ه : افزوده . و بينى ( 11 - 11 ) - ف : رنك ( 12 ) - ب ه : دهان ( 13 ) - ف : افزوده . و ( 14 - 14 ) - ف : نخورذ و چن بذين ( 15 ) - ب ه : كى كزيده بود ( 16 - 16 ) - ف : تا ( 17 ) - ب ه : افزوده . ظ . و تن او را تر كنى بخورشهاى نيكو ( 18 - 17 ) - م : تخم سبندان ( 19 - 17 ) - ف : و وند او بجوشانند و با روغن كاو مرهم كنند و بر ان جاى بندند دايم تا ان زهر از ان جاى بيرون كشد و باز از قبل آنك تا ماليخوليا نكند جهد كند تا سودا لختى از انجا